با آغاز سال تحصیلی ، و در ادامه ی بازداشت ها ، احضارها ، بازپرسی ها و دادگاه های فرمایشی ِ متعدد ِ بسیاری از رفقا در طول تابستان ،اکنون دانشجویان آزادی خواه وبرابری طلب در شهرستان های مختلف به خصوص اصفهان  با موج جدیدی از احضاریه ها و تهدید های حاکمیت مواجه شده اند. بیانیه های پی در پی و تجمعات اعتراضی دانشجویان در سراسر ایران در حمایت از دانشجویان بازداشت شده در جریان برگزاری مراسم روز دانشجو در زمستان سال گذشته ،  طرح سرکوب گسترده ی رژیم را با شکست مواجه ساخت . همین امر  خشم و کینه ی آنرا برانگیخت تا از آغاز سال جاری تا کنون ، ده ها دانشجو را از شهرهای مختلف مانند تبریز ، مشهد ، اصفهان و... را  احضار و یا بازداشت کند بلکه شاید آنچه را بر پرچم ها نقش بسته بود اکنون بر دل ها بجوید. تداوم سرکوب دانشجویان آزادی خواه شهرهای مختلف ایران در سایه ی سکوت سرکوب وار رسانه های راستگرا ، هوشیاری ما را می طلبد تا دریابیم موج سرکوب  پایان نخواهد پذیرفت مگر آنکه به دست ما پس رانده شود. اما نکته ی جالب توجه در اینجاست که پس از شکست ِ سرکوب فیزیکی و بازجویی های طولانی برای پرونده سازی ، تلاشی مذبوحانه برای پرونده سازی در فضای مجازی برای دانشجویان آغاز گشت.

هرکسی که با توجیهات حاکمیت برای سرکوب ِ مخالفین خود اندک  آشنایی داشته باشد ، نیک می داند که نخستین و بهترین حربه برای تحمیل حبس های طولانی مدت به مخالفین، اتهام وابستگی به اپوزوسیون خارج کشور است. از همان آغاز انبوهی از شایعات ملفوظ و مکتوب در مورد وابستگی به اپوزوسیون خارج کشور براه افتاد.از یکسوی برخی از عناصر موجود در احزاب وابسته به چپ سنتی و ارتجاعی، همان اتهامات بی پایه و اساس ِ وزارت اطلاعات را در لفافه ی به ظاهر نقد ، تکرار کردند.آنها در رقابت میان نیروهای مختلف اپوزوسیون ، در تلاش برای جلب نظر دانشجویان به حزب مطبوع خود ، سعی کردند وانمود کنند که برخی از دانشجویان وابسته به حزب ِ رقیب ، دیگر دانشجویان را فریفته اند و سرکوب را محصول اشتباهات و خطاهای ایشان قلمداد کردند. اما رقابت های حزبی کودکانه ی آنها نتیجه ای جز رسوایی و فضاحت مضاعف برای نیمچه فرقه ی خود نداشت. برخی نیز تلاش کردند تا  سرکوب دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب را شکست و نابوی آنان قلمداد کنند ، غافل از اینکه جنبش همچنان زنده و پا برجاست و تداوم بازداشت ها نشان از ترس حاکمیت برای رشد این جنبش دارد. عده ای دیگر از این فرقه ها ، با تقلید مضحک از بیانیه های اعلام موجودیت دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب ، سعی کردند تا یک جنبش دانشجویی را در فضای مجازی  ، بدون هیچ عینیتی در درون دانشگاه، شبیه سازی کنند. این دسته  که در تمامی این سالها هیچ گونه موجودیتی در داخل دانشگاه نداشته و ندارند و همیشه مانند سایه هایی در فضای مجازی در رفت و آمد بودند ، اکنون با تصور اینکه سرکوب  حاکمیت ، عرصه را برای ابراز وجود بی خطر  ِ آنها گشوده است ، تلاش می کنند تا خود را به دروغ  آلترناتیو ِ دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب معرفی کنند. اما جنبش دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب زنده ، عینی و واقعی است و هیچ خیال خامی نمی تواند نقش واقعیت را ایفا کند. جنبش دانشجویی در ذات خود علنی  است و به مشتی وبلاگ مجهول و بدون اسم  تقلیل نمی یابد.

جنبش دانشجویان آزادی خواه  وبرابری طلب بارها اعلام کرده اند که به هیچ جریان درون حاکمیت و یا اپوزوسیون خارج از کشور وابسته نیستند.اکنون نیز استقلال خود را بار دیگر از تمامی احزاب تاکید و اعلام خواهیم کرد و از آنان می خواهیم تا با انتساب کاذب این جریان به خویش ، موجب بی مسئولیتی در قبال دانشجویان نشوند.  بدیهی است که این گفته به معنای نفی ِ کسی یا خصومت با جریان خاصی نیست. دانشجویان آزادی خواه و برابری  طلب، قطب چپ جنبش دانشجویی در ایران هستند و تلاش می کنند تا مطالبات آزادی خواهانه طبقه ی کارگر یعنی اکثریت جامعه ی ایران  را در درون دانشگاه نمایندگی کنند. با این حال باید از یک مغلطه جلوگیری به عمل آورد. استقلال دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب بدان معنا نیست که الزاما فرد فرد ِ فعالین این جنبش ، عاری ازهرگونه علاقه به جریان های سیاسی روز هستند . اما در عین حال این علایق و گزینش های فردی ، منعکس کننده ی خط مشی سیاسی کلیت جریان نیست و تمامی تصمیم گیری ها به صورت دموکراتیک صورت می گیرد. ما به آزادی تحزب ، بیان و عقاید معتقدیم و نمی توانیم در همان راستای استبداد ، عقاید  اعضای خود را تفتیش و یا سرکوب نماییم. البته فعالیت های آنان اگر ماحصل تصمیمات اتخاذ شده ی جنبش نباشد ، ما مسئولیت سیاسی آنرا نخواهیم پذیرفت و اگر در تقابل با اهداف ما باشد ، از فرد خاطی خواهیم خواست تا میان فعالیت در قالب یک جریان دانشجویی علنی ومستقل و فعالیت متباین با آن، یکی از انتخاب کند. فعالیت در این مجموعه ، نه به صورت عضویت دریک تشکیلات بلکه به صورت اتحاد حول پرچم آزادی خواهی و برابری طلبی در تمام دنیا است که همین هدف مشترک گام های ما را به سوی افق سیاسی سوسیالیسم ، همسو خواهد نمود.

از تمامی رسانه ها و فعالین آزادی خواه  در عرصه سیاست می خواهیم تا فرصت پرونده سازی و شایعه پراکنی برعلیه دانشجویان را به عناصر مشکوک و وابسته ندهند. هم ماهیت این عناصر بر ما معلوم است و هم طرح شکست خورده ی وزارت اطلاعات مبنی بر آنکه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب را شاخه ای از احزاب اپوزوسیون قلمداد کنند. این احزاب که در یک برهه ی تاریخی ، مانند  دانشجویان طیف ِ دانشجویی چپ رادیکال ، دعوی گریز از محدودیت های نظری چپ سنتی را داشتند ، جهت اتهام زنی برای حاکمیت بهترین گزینه محسوب می شدند. این همسویی در نقد ، مغلطه ی حاکمیت برای اتهام زنی است ، پس نباید فریب این مغلطه را خورد. اتهاماتی که در بازجویی ها با تفتیش عقاید ، شکنجه و تهدید بر دانشجویان وارد آمد و تلاش شد تا به کلیت یک جنبش تعمیم یابد ، اکنون به همان صورت ، توسط برخی هوچی گران تکرار می شود.  این دروغ پراکنی ها ، برای ضربه به اپوزوسیون نیست بلکه برای عقیم ساختن  چپ دردانشگاه  و افزایش هزینه ی فعالیت دانشجویان صورت می پذیرد. بنابراین ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب ، خارج از رقابت های درون اپوزوسیون ،ضمن اعلام استقلال و عدم وابستگی به کلیه احزاب اپوزوسیون خارج از کشور ، از تمامی دانشجویان و فعالین آزادی خواه در تمامی جهان دعوت می کنیم تا از این جریان چپ دانشجویی حمایت کنند و این دعوت را حجتی بدانند بر استقلال جریان چپ دانشجویی که همچنان راسخ و استوار به پیش می رود.

زنده باد آزادی و برابری

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب