به این مطلب توجه کنید: متهم ردیف اول مفاسد اقتصادی مشتمل بر جرایمی مانند تشکیل شبکه گسترده کلاهبرداری ، جعل اسناد ، فروش مال غیرو...معروف به سلطان شکر از روسای هیأت مدیره و عمده مالکِ چهار کارخانه مهم قند و شکر کشور، که پس از دو سال برای بخشهایی از پرونده اش بواسطه جرایم ارتکابی به تحمل 27 سال حبس وبالغ بر 73 میلیارد تومان رد مال و جزای نقدی محکوم شده بود ، بدون پرداخت وثیقه و با کفالت یک مفسد اقتصادی دیگر که در جریان بزرگترین اختلاس تاریخ بانکهای ایران* به حبس ابد و سپس با تخفیف به 15 سال حبس محکوم شده بود ، آزاد شده است . ومتهم ردیف دوم این پرونده نیز با کفالت یک نماینده مجلس آزاد شده است . (برگرفته از سایت رجانیوز چهار شنبه 15 اسفند ،* به احتمال زیاد منظور 123 میلیارد اختلاس از بانک صادرات ورفیق دوست می باشد! توجه داشته باشیم که از این نمونه ها بسیار بوده !) 

وحالا به این مطلب توجه کنید : بهروز کریمی زاده دانش آموخته ای از مدارس استعدادهای درخشان یا تیز هوشان و دانشجوی رشته اقتصاد دانشگاه تهران ، در روز 12آذر در خیابان توسط نیروهای امنیتی ربوده و به سلولهای انفرادی اوین برده می شود ، سه ماه تحت شدید ترین شکنجه های جسمی و روحی قرار می گیرد ،تا وادار به انجام اقرار واعترافات تلویزیونی به داشتن ارتباط با جریانات خارج از کشور شود ! یک باردست به خودکشی می زند ، از قبل مشکل نا رسایی کلیه داشته ، بر اثرضربات دژخیمان جهل و سرمایه ، دست راستش آسیب می بیند و دچار خونریزی گوش ، دستگاه گوارش ، معده و مقعد می شود . تا بحال حتی وکیلش را ندیده وبرای دفاع از خود به بی دادگاهی برده نشده . تا اینکه دستگاه سرکوب اسلامی قرار بازداشتش را به قرار وثیقه بسیار سنگین ، عجیب و بی سابقه 300 میلیون تومانی تبدیل می کنند  وضمن مخالفت با خانواده اش در اعتراض به مقدار بالای این وثیقه اعلام می کنند که باید تا 10 روز دیگر، یعنی 20 اسفند پرداخت شود و در غیر این صورت بهروز کریمی زاده را به بند زندانیان غیر سیاسی منتقل می کنند و دیگر نمی توانند جان او را تضمین کنند ! و خانواده بهروز یعنی مادر و برادرانش توان و امکان تهیه این مبلغ سنگین را ندارند . 

وحالا قضاوت کنید! که در سایه حکومت اسلامی وادعای عدل علی ، چگونه است که ، سرمایه دارانی وجود دارند که با حکم 27 سال زندان! وهفتاد و سه میلیارد تومان ! پرداخت جزای نقدی ، بدون وثیقه و با پادرمیانی یک دزد دیگربه راحتی آزاد می شوند و جوانی تحصیلکرده برای اینکه 4 روز بعد می خواسته در روز خودش 16 آذر و با پرچم آزادی خواهانه و برابری طلبانه اش بیاد و بگوید دانشگاه پادگان نیست و جنگ نمی خواهد ، این همه بلا سر خود و خانواده اش بیاید !؟ 

کدامشان مجرم و گناهکار و ضد امنیت و مردم اند ، سرمایه داران، دزدان ، رانت خواران ، اختلاس کنندگان ، ثروت اندوزان و زر پرستانی که برای رسیدن به منافعشان از هیچ جنایت و اجحاف و ظلمی در حق جامعه و مردم و کارگران و اقشار تهیدست جامعه فروگذاری نمی کنند ، یا جوانی که می خواسته فریاد و صدای آزادیخواهانه و برابری طلبانه جامعه اش باشد !؟ 

واقعا در سرتا سر این کره خاکی می توان این چنین نمونه ای را یافت که بدنبال آزادی و برابری بودن جرم محسوب و این همه عقوبت ، عذاب ، شکنجه ، زندان ووثیقه و... داشته باشد ؟ و آیا در کشورهای سرمایه داری دیگر حتی ، می توان سراغ داشت که اینچنین جنایتکاران اقتصادی با آن حکم ، آزاد و راحت به چاپیدن و دزدی و استثمارشان ادامه دهند و به ریش مردم و جامعه بخندند!؟