دنياي عجيبي است. روزگار اميد، روزگار نااميدي! زمان پيروزي، زمان شکست! دنياي سياه، دنياي سفيد! دنياي سرمايه، دنياي فقر! دنياي رقص و پايکوبي، دنياي جنگ و ارتجاع! عصر آرمان، عصر بي آرماني!

 اين دنياي ماست. ما متعلق به اين دنياييم. ما جنبندگان و تاثير گذاران بر اين دنياييم. تاريخ از دست ما در نخواهد رفت، با خون خود ميسازيمش. ما در مقابل سياهي و شکست و ارتجاع سرمايه، سر تسليم فرود نخواهيم آورد. کجاست آن دشمني که داغ اتهام آزادي خواهي و برابري طلبي بر ما نزند!

بهروز، سمبل اميد به تغيير در زندگي ميليونها انسان، سمبل مقاومت و پيروزي، سمبل پايکوبي و آرمان. اين درسي است که ما از آزاديت گرفتيم.

آزاديت را در اين سياهي زمانه جشن مي گيريم و از آن تخته پرشي مي سازيم به سوي دنيايي روشن و بهتر.

زنده باشي

م- روشن