هنوز پنجمين ماه از سال جديد را پشت سر نگذاشتهايم  كه آمار حكايت از وقوع گسترده قتلهاي ناموسي درايران وبخصوص كردستان است دو مورد ر سنندج 3مورد مريوان و يك مورد پيرانشهر. كه تمام موارد ناموسي بوده و چند مورد هم خودسوزي .تلخ است اما تلختر سكوت آزاديخواهان وفعالين زن در داخل كشور است تا كي بنويسيم مريوان مسلخ گاه زنان تا كي از آمار 45در صدي قتلهاي ناموسي در خوزستان بنويسيم و تا كي از سنگسار سميه 14 ساله توسط پدر در بلوچستان بگوييم . آنقدر خوانديم ونوشتيم كه ديگر از همه چيز را ار حفظيم.ريشه اش را سالهاست يافته اييم  خشونت عليه زنان واز جمله خشونتهاي ناموسي پديده جامعه طبقاتي وسيستم مرد سالاري و تداوم ان در جامعه سر مايه داري تبعيض جنسي وفرادستي وفرو دستي ..... تا كي بگوييم سنت وباورهاي غلط انقدر قوي هستند كه دست پدر را به خون فرزند آلوده ميكند تا كي بنويسيم قانون قضايي دست مردان را براي كتك آزار وشكنجه زنان قتل ختنه باز گذاشته. همه ميدانيم كه در يك جمله قانون زن را همچون كالايي در دست مردان قرارد داده كه وسيله هر  نوع استفاده  از جمله هوسراني وخوشگذراني اشتهاي سيري نا پذير آنان شوند وميدانيم به نام حفظ شرف وناموس براحتي زنان وكودكانشان را ميكشند. روي سخنم با فعالين وجبش زنان ايرا ن است ما زنا مريوان وساير مناطقي كه سنتهاي كهنه وارتجاعي حرف اول را ميزنند شجاعانه وبا وجود تمامي مشكلات به پا خواستيم ونهراسيديم حتي به قيمت كشتن وسنگساردر اين منطقه سنتي .  و هميشه با وجود محروميت از هرنوع امكاناتي حتي دريغ از يك تشكل قوي همچون بازوي توانا ي جنبش برابري خواهانه در سراسر دنيا عمل كرديم .وقتي از قانون ضد خانواده نوشتيد با وجوديكه ما از اساس با خانواده ايي كه برمبناي مالكيت مردان بر زنان است مخالف بوديم وهر چند كه چند همسري و مهريه وشير بها را بدون اما واگر مردود ميدانيم ومعتقد يم كه قانوني كه بر مبناي مالكيت مرد بر زن است از اساس ضد زن واصلاح ناپذير است اما هم صدايتان شديم چون همبستگي زنان را هرچند با گرايشات متفاوت وبا حفظ مواضع لازم ميدانيم  .

وحتي  تصميم داشتيم فرا خوان ائتلاف را نقد وتكميل كنيم اما قتلهاي  اخير وكار مداوم واخبار رسيده از قتلهاي تاييد نشده زناني ديگر اين مجال را از ما گرفت وموكول به روزهاي آتي شد.