توضیح مترجم : در سال 1940 در بحبوحه جنگ جهانی دوم ، استالین و عواملش تصمیم به عملی کردن برنامه ترور لئون تروتسکی میگیرند. تروتسکی در آن تاریخ در مکزیک زندگی میکرد . برای اجرائی کردن طرح ترور رامون مرکادور ، استالینیست اسپانیایی ، انتخاب میشود. وی از طریق ریختن طرح دوستی با پرستار تروتسکی به خانه او راه پیدا میکند و در تاریخ 20 اگوست 1940 به اتاق تروتسکی ، که در حال مطالعه بود ، وارد میشود و با تبر ضربه ای به سر تروتسکی وارد میکند . تروتسکی 26 ساعت بعد در بیمارستان جان میسپارد . رامون مرکادور دستگیر میشود و استالین به او لقب قهرمان اتحاد جماهیر شوروی  را میدهد.

  فشار خون بالا ( و همچنان بالاروندهء ) من ، نزدیکان مرا درباره شرایط واقعی ام فریب میدهد. من فعال و قادر به کارم ولی ظاهرا سرانجام من نزدیک است . این سطور پس از مرگ من علنی خواهند شد .

  من در اینجا هیچ نیازی نمیبینم که تهمتهای کثیف و احمقانه استالین و عواملش را تکذیب کنم : حتی یک لکه هم بر شرافت انقلابی من وجود ندارد . من چه بصورت مستقیم یا غیر مستقیم در هیچ موافقتنامه پشت پرده یا حتی مذاکره با دشمنان طبقه کارگر وارد نشده ام . بسیاری از مخالفان استالین دستگیر شده اند و با تهمتهای واهی قربانی شده اند . نسل انقلابی نوین از شرافت انقلابی آنها اعاده حیثیت خواهد کرد و با جلادان کرملین برحسب آنچه که استحقاقش را دارند ، رفتار خواهد کرد.

  از تمامی دوستانی که به من در سخت ترین ساعات زندگی ام وفادار ماندند، به گرمی سپاسگزاری میکنم . بصورت خاص از هیچ کدامشان نام نمیبرم ، زیرا که نمیتوانم تمامی آنها را نام ببرم.

  به هر حال خودم را در مورد استثناء کردن همسرم ، ناتالیا ایوانووا سدووا ، توجیه شده میدانم . به خاطر شادکامی [حاصل از ] رزمنده بودن برای جنبش سوسیالیستی ، سرنوشت، خرسندی همسر او بودن را به من اعطا کرد . در طول تقریبا چهل سال از زندگی مشترکمان ، او سرچشمه پایان ناپذیر عشق ، بزرگواری و مهربانی باقی ماند . او رنج بزرگی را متحمل شد بویژه در دوره آخر زندگیمان . اما من در واقعیت برای خودم اندکی تسلی میجویم [ از این بابت که میدانم ] او روزهای شادی را فراموش نمیکند.

  در طول چهل و سه سال زندگی آگاهانه ام [ همواره ] یک انقلابی باقی مانده ام ; و در چهل و دو سال از آن زیر پرچم مارکسیسم جنگیده ام . اگر مجبور باشم که همه چیز را دوباره بیآغازم ، البته کوشش میکنم که از این یا آن خطا احتراز کنم ولی مسیر اصلی زندگی ام بدون تغییر باقی خواهد ماند . من بعنوان یک انقلابی طبقه کارگر ، یک مارکسیست ، یک ماتریالیست دیالکتیکی و در نتیجه یک آتئیست سازش ناپذیر خواهم مرد و از تندوتیزی ایمانم به آینده کمونیستی نوع بشر حتی اندکی هم کاسته نشده است  و براستی که امروز نسبت به روزهای جوانی ام راسختر است.

  ناتاشا الآن از حیاط بسوی پنجره آمد و آنرا بازتر کرد تا هوا آزادانه تر به اتاقم وارد شود . میتوانم نوار چمنهای سبز روشن را در پایین دیوار مشاهده کنم و آسمان آبی شفاف را بر فراز دیوار و نور خورشید را در همه جا . زندگی زیباست . بگذار تا نسلهای آینده آنرا از تمامی شرارتها ، ستم ها و خشونتها پاک کنند .

لئون تروتسکی

27 فوریه 1940

[ تروتسکی این وصیتنامه را قبل از ترور خود نوشته است ]

٭ یک قطعه بعدا در تاریخ 3 مارس به آن اضافه شد که بطور عمده میپردازد به این که چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ آیا او گرفتار یک بیماری طولانی مدت خواهد شد ؟ و با کلمات زیر پایان می یابد :

" اما چگونگی مرگ من هر طور که باشد من با ایمان لغزش ناپذیر به آینده کمونیستی خواهم مرد . این ایمان به انسان و به آینده اش حتی اکنون به من چنان قدرت ایستادگی میدهد که هیچ مذهبی توانائی دادن آن را ندارد "